Panel nauki000
Prezentacja wyników

Notatka

Od rzeczywistości do jej obrazu

Dwie nachodzące elipsy: rzeczywistość i obraz rzeczywistości; poniżej łańcuch zbieranie danych → redukcja danych → analiza i interpretacja, ze strzałkami od rzeczywistości do zbierania i od analizy do obrazu rzeczywistości
Rysunek 1. Schemat procesu badawczego. Źródło: opracowano na podstawie J. Altkorn, Marketing (prezentacja Ć5, slajd 2).

Badanie nigdy nie pokazuje rzeczywistości wprost — pokazuje jej obraz, który powstaje w trzech krokach: zbieranie danych → redukcja danych (porządkowanie, kodowanie, tabele) → analiza i interpretacja. Obraz tylko częściowo pokrywa się z rzeczywistością (nachodzące elipsy), dlatego jakość każdego kroku decyduje o tym, ile z rzeczywistości „przeżyje” do raportu.

Wykresy: jak podpisywać i który wybrać

Konwencja z zajęć, obowiązująca w raporcie: tytuł nad obiektem („Wykres 1. Przyczyny braku telepracowników w firmie.”), źródło pod obiektem („Źródło: opracowanie własne.” albo odwołanie do literatury), numeracja ciągła w całym raporcie. Tak samo podpisujemy rysunki (Rysunek 1.) i tabele.

Wykres słupkowy: wykluczający przedmiot działalności 40%, wykluczający sposób organizacji firmy 30%, brak zaufania do telepracowników 20%, brak informacji na temat telepracowników 15%, nie pomyśleliśmy o tym 10%, inne 5%
Wykres 1. Przyczyny braku telepracowników w firmie. Źródło: opracowanie własne (prezentacja Ć5, slajd 3).
Wykres kołowy: mężczyzna 68%, kobieta 32%
Wykres 2. Płeć respondentów. Źródło: opracowanie własne (prezentacja Ć5, slajd 4).
Wykres rozrzutu: oś X liczba miesięcy od ostatniego zakupu (0–7), oś Y wartość produktów zakupionych po akcji promocyjnej w zł (0–500); punkty malejące od 400 zł przy 1 miesiącu do 50 zł przy 6–7 miesiącach
Wykres 3. Zakupy respondentów w miesiącach. Źródło: opracowanie własne (prezentacja Ć5, slajd 5).
Typ wykresuKiedy go użyćCo widać na przykładzie ze slajdu
słupkowyporównanie kategorii; odsetki wskazań z pytania z wieloczłonową alternatywąsłupki uporządkowane od największego do najmniejszego (40% → 5%), oś w procentach
kołowystruktura całości = 100% — jedna cecha nominalna, mało kategorii (np. z metryczki)dwa wycinki z etykietą i procentem przy każdym
rozrzutuzależność między dwiema zmiennymi liczbowymiim więcej miesięcy od ostatniego zakupu, tym niższa wartość zakupów; obie osie opisane z jednostką

Podstawowe charakterystyki liczbowe

MiaraCo mówi (definicja ze slajdu)
wskaźnik strukturyjaką część całej zbiorowości objętej badaniem ma dany wariant cechy — najczęściej wykorzystywany w badaniach marketingowych
średnia arytmetycznaprzeciętny poziom zjawiska
dominantawartość cechy, która występuje najczęściej w badanej zbiorowości
mediana (kwartyl drugi)dzieli zbiorowość (szereg) na dwie liczebnie równe części — połowa jednostek ma wartości mniejsze lub równe medianie
kwartyl dolny25% jednostek ma wartości niższe bądź równe kwartylowi pierwszemu, 75% równe bądź wyższe
kwartyl górny75% jednostek ma wartości niższe bądź równe kwartylowi trzeciemu, 25% równe bądź wyższe

Mini‑przykład. Wiek 7 respondentów uporządkowany rosnąco: 19, 20, 20, 21, 22, 25, 30. Dominanta = 20 (występuje dwa razy). Mediana = 21 (środkowa, czwarta wartość). Kwartyl dolny = 20 (środek dolnej połowy: 19, 20, 20), kwartyl górny = 25 (środek górnej połowy: 22, 25, 30). Średnia = 157 / 7 ≈ 22,4. Wskaźnik struktury dla „poniżej 21 lat” = 3/7 ≈ 43%.

Badania segmentacyjne

Cel: podzielić respondentów na grupy osób do siebie podobnych z punktu widzenia określonych kryteriów (segmentacja klientów). Rada ze slajdu: dokonaj przeglądu zmiennych z ankiety, wybierz te, które dają sensowny podział, i nie bierz zbyt dużej ich liczby. Naturalni kandydaci: pytania z metryczki (wiek, dochód, miejsce zamieszkania) i pytania o zachowania (częstość zakupów).

Raport końcowy: forma oddania i osiem wytycznych redakcyjnych

Forma: raport w pliku Word przez Teams → Zadania / kanał ogólny; dodatkowo prezentacja multimedialna wyników (zespoły wskazane przez prowadzącego).

  1. Poprawność językowa i zrozumiałość tekstu.
  2. Jednolita czcionka w całym opracowaniu (dobrym rozwiązaniem jest TNR 12 pkt); tekst w tabelach i na wykresach spójny i nieco mniejszy (TNR 10 pkt).
  3. Wyraźna struktura wewnętrzna: rozdziały, podrozdziały, tytuły i śródtytuły.
  4. Justowanie tekstu i jednolity odstęp między wierszami.
  5. Bez niepotrzebnych odstępów i pustych linii, ale z odstępami między różnymi elementami (np. tytuł podrozdziału a jego tekst).
  6. Spójność elementów graficznych — zbliżone projektem, bezwzględnie spójne kolorystycznie oraz krojem i rozmiarem czcionki.
  7. Tytuły obiektów w tekście i podawanie ich źródeł.
  8. Numerowanie stron.